sigaramın dumanında külünde

unutuvermiş olmak çok tuhaf, bazı anılar bölük pörçük kalıyor insanın kafasında...
otobüsle gidiyoruz cümbür cemaat, teypte kumdan kaleler çalıyor, kalkıp oynuyoruz yerimizde, o kadar mutluyuz, biraz sonra, kaset bitmesine rağmen, öyle aşka gelmişiz ki, söylemeye devam ediyoruz, ateş olup başlayıp, burçak tarlasından çıkıyoruz, egeye gidiyoruz, henüz yaz gelmemiş istanbula, oysa izmir sımsıcak, taşların üzerinde oturuyoruz biz kıyıda, diğerleri denize giriyor, soğuk moğuk dinlemiyor kimse, dokuz eylül'e geliyoruz, gittikçe anıları bir sis perdesi sarmalıyor, kantinde çay içiyoruz ve sonra sahneye çıkmaya hazırlanıyor bizimkiler, ben fotoğraf çekiyorum, bu son günü şenliklerin, geri dönüyoruz...

gazetede okudum, tuna kiremitçi, kumdan kaleler-denize doğru albümünden sonra, şimdi solo bir albüm çıkarmaya hazırlanıyormuş.