Garbage Collection

Hızla geçen bir haftanın ardından kendimi yine bir cumartesi öğleden sonrasında bilgisayar başında otururken buldum. Bir gözüm yeni keşfettiğim bloglarda, bir gözüm perdede, garbage collection neymiş nasıl yapılırmış, çok da güzel not tutuyorum. Bu halimi görseler, hatta geçen hafta hocamızdan "Herkesin isteyeceği öğrencisin, ne güzel, not tutuyorsun" övgüsünü aldığımı duysalar, üniversitedeki hocalarımın gözleri yaşarırdı.

"İsteyince bak nasıl da oluyormuş" diyorlar ya, evet, kesinlikle oluyor, hem de, isteğini söndüren türlü şeyler yaşadıktan sonra, "Ancak bu kadar oluyor, geç ve güç" dedikten ; bir süre moralsizlik ve hayal kırıklığı içinde kendini sorguladıktan sonra oluyor ; bir bakıyorsun ve diyorsun ki "Erken ve kolay olsaydı bile, bundan iyisi olamazdı!" : hayatın her zamanki -seni nereye çıkaracağı belli olmayan inişler-inden biriyle havalara uçmuşsun işte ; özetle c'est la vie.

Garbage Collectora aşinayız hepimiz, bizim beynimizde de işler böyle yürümüyor mu? Unutmaya müdahale edemiyoruz, sonra memory azaldığında, bir bakmışız düşünülmeyen şeyler, aralardaki bölük pörçük anılar unutulmuş, hafıza temizlenmiş...